Tak się kupuje głosy wyborcze od hołoty włocławskiej

Ostatni przed 1 Maja był marsz "czarnych koszul" prowadzony przez włocławskiego kaznodzieja Alojzego Meringa

Zgodnie z treścią art. 212 § 1 k.k. kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności. Ponadto stosownie do § 2 wyżej przywołanego przepisu, jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Przestępstwo zniesławienia polega na przekazywaniu przez pomawiającego wiadomości, które mogą prowadzić do upokorzenia danej osoby w opinii innych osób (Postanowienie SN z dnia 14 października 2010 r., II KK 105/10). "Przez poniżenie w opinii publicznej należy rozumieć każdego rodzaju zdyskredytowanie pokrzywdzonego wśród bliżej nieokreślonego kręgu osób. Skutek ten nie musi jednak nastąpić, gdyż karalne jest już samo stworzenie stanu prawdopodobieństwa jego nastąpienia (...). Narażenie na poniżenie będzie tu obejmować wszelkie negatywne następstwa na płaszczyźnie ukształtowanej opinii o pokrzywdzonym (Konarska-Wrzosek V., Komentarz do Kodeksu karnego, 2016) . Ponadto przyjmuje się, że przekazywane informacje mogące spowodować wystąpienie szkody moralnej po stronie osoby pokrzywdzonej w postaci poniżenia lub narażenia na utratę zaufania, mogą dotyczyć przykładowo braku odpowiednich kompetencji czy wymaganych zdolności do wykonywania danego zawodu (Filar M., Komentarz do Kodeksu karnego, wyd. IV). Należy także podkreślić, że przestępstwo zniesławienia może być zrealizowane nie tylko ustnie, lecz także pisemnie, w tym także przy użyciu technicznych środków przekazu informacji jak Internet (Mozgawa M., Komentarz do Kodeksu karnego, wyd. VII).
Wyżej wskazane komentarze stanowią jedynie nieprawdziwe i niczym niepoparte insynuacje, a ponadto są obraźliwe i uwłaczające. Wyczerpują zatem znamiona opisane w art. 212 § 1 w zw. z art. 212 § 2 k.k.