Włocławianie poparli protest w Sejmie. Zorganizowali demonstrację. "Musimy zewrzeć szyki"

Kilkadziesiąt osób z Włocławka – niepełnosprawni, ich opiekunowie, przyjaciele oraz przedstawiciele różnych środowisk politycznych – poparło protest trwający od 21 dni w Sejmie. Zgromadzeni na pl. Wolności nie tylko potwierdzili słuszność postulatów protestujących, ale opowiedzieli również o problemach, z którymi niepełnosprawni włocławianie borykają się każdego dnia.

W 20. dniu protestu rodziców osób niepełnosprawnych w Sejmie (07.05.) włocławianie, w ramach solidarności, zorganizowali na pl. Wolności demonstrację, podczas której poparli ich postulaty. Przypomnijmy, że rodzice oraz sami niepełnosprawni domagają się 500 zł miesięcznego dodatku rehabilitacyjnego w gotówce (rząd zaproponował jedynie pomoc rzeczową) oraz zrównania renty socjalnej z rentą z tytułu całkowitej niezdolności do pracy (ten postulat zostanie zrealizowany i od września renta socjalna będzie wynosić niecałe 1029 zł brutto).

Włocławski protest zorganizowany przez niepełnosprawną Agnieszkę Maciejewską miał pokazać, że również we Włocławku żyją osoby, których dotyczą problemy podejmowane w Sejmie.

- Chcieliśmy pokazać wsparcie rodzicom protestującym w Sejmie od prawie trzech tygodni. Chcieliśmy pokazać, że sprawy, o które walczą, są dla nas ważne. W naszym mieście też mieszkają osoby niepełnosprawne, które borykają się  z przeróżnymi problemami – tłumaczyła organizatorka protestu.

Podobnie jak na Sejmowych korytarzach osobom niepełnosprawnym towarzyszyli ich rodzice oraz przyjaciele, którzy wspierają je i pomagają im w codziennym życiu.

- Na mnie i na wielu rodzicach osób z pierwszą grupą inwalidzką ciąży to, żeby pomóc im nawet w najprostszych czynnościach domowych. Przyszliśmy, żeby poprzeć tych ludzi, którzy poświęcili się dla wszystkich osób niepełnosprawnych i koczują w Sejmie już 20 dni – mówiła podczas włocławskiego protestu Zofia Maciejewska, mama pani Agnieszki. – Nie jestem tak wielką optymistką i nie wiem, czy uda się wywalczyć te 500 zł.

Zgromadzeni na pl. Wolności niepełnosprawni i ich rodzice podnosili również problemy, z jakimi stykają się na co dzień jak brak wsparcia w postaci wolontariuszy, którzy pomogliby w wykonywaniu codziennych czynności, wysokie (mimo dopłat z NFZ) koszty rehabilitacji oraz protez czy bariery komunikacyjne, w tym brak busa, który dowoziłby niepełnosprawnych włocławian np. na badania.

W proteście wzięli udział m. in. członkowie oraz władze Włocławskiego Stowarzyszenia Niepełnosprawnych Eurointegracja. Prezes organizacji, która od lat działa na rzecz niepełnosprawnych zaznaczył, że kwestie podnoszone przez protestujących w Sejmie, nie są jedynymi, które wymagają zmian.

- Zgadzamy się z tym protestem, ale to, co jest podczas niego poruszane, to jest namiastka potrzeb niepełnosprawnych, które powinny zostać zaspokojone. Chciałbym zwrócić uwagę na to, że Polska podpisała konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, ale nie ma ratyfikacji tego dokumentu, która pozwoliłaby naszym obywatelom składać skargi do Trybunału Praw Człowieka. Jesteśmy tego pozbawieni. Musimy zewrzeć szyki w naszym środowisku, żeby popierać potrzeby osób niepełnosprawnych – przekonywał Jan Schwarz, prezes Eurointegracji.

Na proteście pojawili się również Barbara Moraczewska, wiceprezydent Włocławka ds. edukacji i spraw społecznych, a także przedstawiciele włocławskich struktur Sojuszu Lewicy Demokratycznej, .Nowoczesnej i Komitetu Obrony Demokracji.

- Rząd powinien zrobić wszystko, żeby tym ludziom pomóc. 500 zł to jest minimum, które powinniśmy im zaoferować. Uważam, że możemy znacznie więcej. Mamy w kraju tyle rezerw budżetowych, mamy tyle pieniędzy malwersowanych i marnotrawionych... Skoro rząd wydaje pieniądze na alkohol, to na takie osoby z pełnym, otwartym sercem powinniśmy te pieniądze przeznaczyć. Nawet nie powinniśmy się zastanawiać – mówił Wojciech Grabczewski, członek zarządu włocławskiego koła .Nowoczesnej, deklarując następnie wolę współpracy z organizatorką protestu oraz środowiskiem osób niepełnosprawnych.

Danuta Zarzeczna z KODu przekonywała z kolei, że prawa osób niepełnosprawnych zostały zagwarantowane w Konstytucji RP. Przedstawiła również wyliczenia, z które pokazywały, że renta socjalna (nawet po zrównaniu jej z rentą z ZUS) jest niższa od minimum socjalnego, a także niemal dwukrotnie niższa od płacy minimalnej.