Nie dwóch, jak wcześniej przypuszczano, a szczątki co najmniej czterech jednostek leżą na dnie Wisły w okolicy Bobrownik. Efekty wyprawy ekipy Włocławskiego Centrum Nurkowego Mr Jacques oraz archeologa, Olafa Popkiewicza już pierwszego dnia okazały się zaskakujące.

Celem wyprawy jest identyfikacja pozostałości statków leżących na dnie Wisły w okolicy Bobrownik. Specjaliści pracują na miejscu od czwartku. Według wstępnych założeń, badania miały objąć wraki bocznokołowca "Spółdzielnia Wisła, zatopionego podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku oraz ORP "Moniuszko", uczestnika wojny 1920 roku. Rzeczywistość szybko zweryfikowała jednak te plany.

Już pierwszego dnia okazało się, że wraków jest więcej niż zakładano. Jako pierwsze zidentyfikowano szczątki bocznokołowca "Spółdzielnia Wisła". Kolejny wrak, którego pozostałości pierwotnie przypisywano ORP "Moniuszce" (okręt po 1920 roku został wydobyty i zwrócony armatorowi. Po Wiśle pływał do 1952 roku), to prawdopodobnie "Fortuna", również zniszczona w 1939 roku. Jeszcze w czwartek odkryto pozostałości dwóch innych jednostek, w tym drewnianą berlinkę, używaną na Wiśle w XIX wieku.

- Dotychczas historycy wiedzieli o tym, że leży tutaj i "Spółdzielnia Wisła" i "Fortuna", ale gdybyśmy chcieli, by wskazali, który gdzie się znajduje, na pewno mieliby z tym problem - mówi archeolog Olaf Popkiewicz. - Po pierwszych godzinach pracy na miejscu śmiało możemy określić "który jest który". Wykonaliśmy pomiary, rozpoznaliśmy systemy napędowe tych dwóch jednostek. Jeden jest ewidentnie bocznokołowcem, drugi wygląda na tylnokołowiec. Więc mamy tutaj ślady po epizodzie z września 1939 roku.

Kilkaset metrów dalej na wyspie rzecznej zlokalizowano pozostałości trzeciej jednostki. Jak wyjaśnia Olaf Popkiewicz, jedna z legend mówi, że może być to statek "Gniew", który przewoził amunicję, ale jest zbyt wcześnie by to jednoznacznie określić. Czwartą jednostką, której szczątki znaleziono to drewniana berlinka, używana na Wiśle w XIX wieku. - Cieszę się, że się tym zajęliśmy. Dopiero zaczynamy, a już wiemy całkiem sporo na temat wymiarów czy stanu zachowania jednostek.

Po zakończeniu badań ekipa pracująca na miejscu przygotuje raport dla konserwatora zabytków, który zdecyduje, co stanie się ze szczątkami.

- Spotkaliśmy się niedawno z Waldemarem Osowskim z Muzeum Morskiego, który zainteresowany jest pozyskaniem bocznego koła znajdującego się przy pierwszym wraku - mówi Sławomir Mularski z WCN Mr Jacques. -  Założeniem jest, by trafiło do Muzeum Wisły w Tczewie. Koło jest jednak mocno pogięte, ale zachowała się linia wału.

Na miejscu pracują cztery osoby, którym pomagają wolontariusze. Badania potrwają kilka tygodni.

[yt]http://youtu.be/GB00ow1VOSM[/yt]