Pięciu nowych alumnów rozpoczęło w tym roku formację w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku.
To ciekawa informacja nie tylko dla osób związanych z Kościołem. Od lat mówi się bowiem o problemie z malejącą liczbą powołań kapłańskich w Polsce.
Skala zmian jest dobrze widoczna także we Włocławku. Jeszcze w roku 2024 w miejscowym seminarium kształciło się 50 alumnów.
Problem z naborem nie jest tylko włocławską sprawą. Seminaria w różnych częściach kraju przyjmują dziś znacznie mniej kandydatów niż przed laty.
W tym roku w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi przyjęto czterech mężczyzn, a w seminarium diecezji zielonogórsko-gorzowskiej sześciu.
W dwóch warszawskich seminariach archidiecezjalnych rozpoczęło formację łącznie 19 kandydatów, z czego 10 w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym.
Bywało jeszcze trudniej. W roku akademickim 2025/2026 w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Siedleckiej nie zgłosił się ani jeden kandydat na pierwszy rok. Nie oznaczało to zamknięcia seminarium - pozostali w nim klerycy z wcześniejszych roczników.
Na tym tle pięciu nowych alumnów we Włocławku jest wynikiem, którego trudno nie zauważyć.
Jak wygląda obecnie cała wspólnota włocławskiego seminarium? Ks. Ireneusz Świątek, rektor WSD, podaje dokładne liczby.
- Na pierwszym roku mamy pięciu alumnów. Na drugim jest jeden, na trzecim trzech, na czwartym dwóch, na piątym czterech, a na szóstym dwóch. Razem jest ich 17 - mówi rektor.
Najliczniejszy jest więc pierwszy rok. Na drugim pozostał tylko jeden kleryk, choć rozpoczynało go trzech.
W roku akademickim 2024/2025 pierwszy rok w WSD we Włocławku rozpoczęło trzech alumnów, rok wcześniej czterech.
Różnica może wydawać się niewielka, ale przy obecnej skali seminarium ma znaczenie. Dziś cała wspólnota liczy 17 osób, więc tegoroczny pierwszy rok stanowi prawie jedną trzecią wszystkich alumnów.
Jeszcze mocniej widać zmianę, gdy spojrzymy dalej wstecz. W roku akademickim 1999/2000 we Włocławku kształciło się 110 alumnów. W ostatnim roku przed wybuchem II wojny światowej było ich 120.
- Są ośrodki, gdzie rzeczywiście jest więcej powołań, ale nie jest źle. To duża liczba jak na te czasy - mówi ks. Świątek.
Zapytaliśmy rektora wprost, czy seminarium znalazło sposób na przyciąganie młodych mężczyzn. Odpowiedź nie jest jednoznaczna.
- Powiem szczerze, że trudno to jednoznacznie wyjaśnić. Podejmujemy różne działania. Jeździmy do parafii na niedziele powołaniowe, organizujemy rekolekcje dla maturzystów i młodzieży męskiej - wylicza ks. Świątek.
Są również rekolekcje organizowane w seminarium. Przyjeżdżają na nie młodzi mężczyźni, którzy mogą zobaczyć, jak wygląda życie przyszłych księży.
- Znaczenie mają też dobrze przygotowane rekolekcje, w których uczestniczą nasi klerycy. Młodzi mężczyźni przyjeżdżają, spotykają się z nimi i mogą zobaczyć seminarium od środka - tłumaczy rektor.
Czy tegoroczna piątka jest więc efektem pracy seminarium?
- Można tak powiedzieć - odpowiada ks. Świątek.
Jednocześnie rektor nie chce wskazywać jednej przyczyny tegorocznego naboru. Jego zdaniem na decyzję młodego człowieka składa się wiele różnych czynników.
- To jest właściwie pewna tajemnica - mówi ks. Świątek.
W jego słowach „tajemnica” nie oznacza jednak braku wiedzy czy niewiedzy seminarium o własnych działaniach. Chodzi raczej o sam fenomen powołania - coś, czego nie da się sprowadzić do statystyk, rekolekcji czy dobrze przygotowanej kampanii.
Włocławskie seminarium ma za sobą bardzo długą historię. Zostało założone 16 sierpnia 1569 roku przez biskupa Stanisława Karnkowskiego.
Dokument erekcyjny przewidywał utrzymanie 24 kleryków.
Przez kolejne stulecia seminarium przechodziło lepsze i gorsze okresy. Brakowało pieniędzy, odpowiednich pomieszczeń, zdarzali się też kolejni kandydaci, których trzeba było kształcić poza Włocławkiem.
Z czasem ośrodek się rozwijał. W XIX wieku liczba alumnów rosła, a w okresie międzywojennym włocławskie seminarium należało do najważniejszych w Polsce.
To właśnie tutaj pracował m.in. ks. Idzi Radziszewski, późniejszy pierwszy rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Z grona profesorów włocławskiego seminarium wywodzili się również kolejni rektorzy KUL.
Historia WSD ma także tragiczną kartę. 7 października 1939 roku Niemcy aresztowali wszystkich profesorów oraz 22 alumnów, którzy rozpoczęli normalne studia mimo trwającej wojny. Aresztowani trafili najpierw do Lądu, a następnie do obozu koncentracyjnego w Dachau.
Wielu z nich tam zginęło.
Po wojnie seminarium wznowiło działalność 4 kwietnia 1945 roku w Lubrańcu. Za jego organizację odpowiadał wówczas ks. Stefan Wyszyński, późniejszy prymas Polski.
W maju seminarium wróciło do Włocławka.
0
0
0
0
0
0
Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu ddwloclawek.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz
