Profesor Manu, "belgijski Jokić" i wielki znak zapytania. Nowy Anwil rozpala kibiców

Pierwszy mecz wystarczył, żeby we Włocławku ruszyła dobrze znana maszyna. Manu Lecomte już został "profesorem", Hans Vanwijn - "belgijskim Jokiciem", Sam Hines kandydatem na jeden z transferowych strzałów, a Lennard Freeman… powodem do pierwszej poważniejszej dyskusji.

Do tego dochodzą kontuzje, coraz mocniej wyglądająca konkurencja i Ronen Ginzburg, który nawet bez miejsca na ławce wciąż potrafi rozpalić rozmowy kibiców.

Okiem kibica. Anwil widziany z trybun

Wracają ligowe emocje, pierwsze zwycięstwa, pierwsze rozczarowania i dyskusje, które we Włocławku potrafią trwać długo po ostatniej syrenie. Dlatego razem ze startem sezonu ligowego Dzień Dobry Włocławek rozpoczyna nowy, stały cykl - "Okiem kibica".

Chcemy w nim przyglądać się Anwilowi trochę inaczej. Nie tylko przez statystyki, wyniki i pomeczowe wypowiedzi, ale przede wszystkim przez to, czym żyją włocławscy kibice.

Co ich cieszy? Co niepokoi? Kto wyrasta na nowego ulubieńca trybun? Który zawodnik wywołuje największe dyskusje? Jak oceniane są decyzje trenera i ruchy klubu? I czy to, co wygląda dobrze w tabeli ze statystykami, równie dobrze wygląda oczami ludzi, którzy Anwilem żyją na co dzień?

Będziemy zaglądać do kibicowskich dyskusji, zbierać najciekawsze głosy, komentarze i spostrzeżenia, a następnie zestawiać je z tym, co rzeczywiście wydarzyło się na parkiecie i wokół drużyny.

„Okiem kibica” nie będzie więc kroniką kolejnych meczów. Ma być zapisem nastrojów wokół Anwilu - tego, o czym we Włocławku się mówi, dyskutuje i spiera.

A tematów nie brakuje już teraz. Liga jeszcze się nie zaczęła, a wokół nowego Anwilu pytań jest naprawdę sporo.

Zaczynamy.

97:81 wygląda świetnie. Ale ciekawsze jest to, co wydarzyło się przy 77:77 

Zacznijmy od tego, co wydarzyło się na parkiecie. Anwil pokonał Donar Groningen 97:81 w pierwszym meczu ENBL. Sam wynik wygląda bardzo dobrze, ale trochę oszukuje. Holendrzy w czwartej kwarcie doprowadzili do remisu 77:77.

Wtedy włocławianie wrzucili wyższy bieg i "zamknęli" mecz. 

::news{"type":"see-also","item":"99158"}

Końcówkę wygrali 20:4, a po drodze zaliczyli serię 15 punktów bez odpowiedzi rywala. I właśnie ten fragment spotkania najbardziej spodobał się kibicom. 

- Takich końcówek to nie mieliśmy dawno - pojawił się glos w dyskusji. Ktoś inny szybko studził entuzjazm, zwracając uwagę, że część strat Donaru nie wynikała z fantastycznej obrony Anwilu, lecz z błędów samych Holendrów. 

Na początku sezonu wynik 97:81 można potraktować jako powód do uśmiechu. Ale dużo ciekawsze od samych 97 punktów jest to, kto wziął odpowiedzialność za Anwil, kiedy zrobiło się 77:77. 

Vanwijn. Lecomte. Hines. Trzech zawodników, którzy mają być bardzo ważnymi postaciami nowego Anwilu. To już jest coś, co warto zapamiętać.

::addons{"type":"youtube","url":"https://www.youtube.com/shorts/5sBMzdRxJZQ"}

„Pan profesor”. Włocławek chyba znalazł sobie nowego ulubieńca 

Gdybyśmy po pierwszym meczu o stawkę mieli wskazać zawodnika, który zebrał wyjątkowo dużo pochwał od włocławskich kibiców, bez wątpienia byłby nim Manu Lecomte.  

“Pan profesor”, spokój, opanowanie i pełna kontrola”, “Klasyczny rozgrywający. Szukaliśmy go latami” - tak opisują go fano. Oczywiście jest zdecydowanie za wcześnie, żeby po jednym meczu o punkty budować pomnik belgijskiemu rozgrywającemu. Ale coś w tych reakcjach jest. 

::news{"type":"see-also","item":"96056"}

Lecomte przeciwko Donarowi zdobył 11 punktów, a do tego zanotował 8 asyst. 

Nie był najlepszym strzelcem. Nie musiał być. I właśnie to spodobało się części kibiców najbardziej. 

Lecomte nie wygląda na rozgrywającego, który potrzebuje dwudziestu rzutów, żeby kontrolować mecz. Potrafi wejść pod kosz, znaleźć przestrzeń na półdystansie, uruchomić kolegę i – co szczególnie ważne – zwolnić wtedy, kiedy inni chcieliby przyspieszyć. 

Jednemu z kibiców nie spodobało się, że Belg rzadziej szuka rzutu za trzy i ciągnie go w kierunku półdystansu. Odpowiedź przyszła szybko: po co zmuszać zawodnika do rzeczy, w których czuje się gorzej? I to jest bardzo dobre pytanie na początek sezonu. Może największą zaletą Lecomte’a wcale nie będzie to, ile punktów rzuci. Może będzie nią to, że pozostali będą przy nim lepsi. 

Hans rzuca jak szalony. I tutaj naprawdę robi się ciekawie 

Jeszcze większą dyskusję wywołuje Hans Vanwijn, który przeciwko Donarowi zdobył 27 punktów, zebrał 6 piłek, rozdał 5 asyst, a przede wszystkim trafił 7 z 9 rzutów za trzy. 

Na forum Belg zdążył już dostać przydomek „belgijskiego Jokicia”. Spokojnie. Do Jokicia droga jest jeszcze dość długa. Ale warto zwrócić uwagę na coś znacznie ciekawszego. Vanwijn wrócił do gry po poważnej kontuzji Achillesa. Właśnie dlatego jego letnia umowa z Anwilem zawierała okres próbny.

::news{"type":"see-also","item":"96380"}

Tymczasem pierwsze sygnały dotyczące jego rzutu są bardzo interesujące. 

Jeden z kibiców policzył, że w trzech obserwowanych przez niego spotkaniach Vanwijn trafił łącznie 12 z 17 trójek, a Hines 11 z 19. Takiej skuteczności oczywiście nie da się utrzymać przez cały sezon. I nie trzeba. Ciekawsze jest inne pytanie: a co, jeśli obaj naprawdę będą stanowili regularne zagrożenie zza łuku? 

Bo przed sezonem jednym z pytań dotyczących konstrukcji Anwilu był spacing. Jeżeli rywale będą musieli respektować rzut Vanwijna i Hinesa, Bosnić dostanie znacznie więcej przestrzeni do ustawiania pozostałych elementów ofensywy. 

Na razie próbka jest maleńka. Ale to jeden z tych tematów do których warto wrócić za miesiąc.

Hines już nikogo nie „ratuje”. On po prostu taki jest? 

Sam Hines przeciwko Donarowi zdobył 28 punktów i był najlepszym strzelcem Anwilu. Kilka dni wcześniej w sparingu z Toruniem miał 21 punktów, 8 zbiórek i 3 przechwyty. Na forum ktoś napisał, że Hines „ratuje nam wiele”. 

Padła ciekawa odpowiedź: może on już niczego nie ratuje? Może po prostu to właśnie jest Sam Hines? Silny, agresywny, aktywny, potrafiący wymuszać faule i dający zespołowi fizyczność.  I właśnie Hines prowadzi nas do kolejnego tematu, który bardzo mocno przewija się w rozmowach kibiców.

Czy ten Anwil będzie wystarczająco duży? 

Patrząc na Superpuchar, kibice bardzo szybko zaczęli porównywać Anwil z Legią, Zastalem, Dzikami czy Śląskiem. Szczególnie dużo pochwał zebrała Legia, która zdobyła Superpuchar Polski. 

I zaczęły się porównania. 

Kto ma więcej centymetrów? Kto jest bardziej atletyczny? Jak Anwil poradzi sobie z silnym obwodem? Czy Freeman nie jest za niski na środkowego? Ostatnie pytanie będzie zapewne wracało. 

::news{"type":"see-also","item":"96533"}

Freeman ma 203 cm i przy klasycznych, wysokich centrach rzeczywiście może oddawać rywalom centymetry.  Tylko że przeciwko Donarowi pokazał też drugą stronę tego układu. 14 punktów, 12 zbiórek i możliwość bronienia niższych zawodników po zmianach. To prawdopodobnie będzie jeden z ciekawszych taktycznych tematów pierwszych tygodni sezonu. 

Nie „czy Freeman jest za niski?”, tylko czy korzyści, które daje jego mobilność, będą większe niż problemy wynikające z braku centymetrów przeciwko największym środkowym ligi?

Donar był jednak zdecydowanie zbyt słabym testem, by już dziś szukać odpowiedzi. Za chwilę dostaniemy lepsze.

Jest tylko jeden problem. Nadal nie wiemy, kto będzie zdrowy 

Tutaj kończą się rozważania, a zaczyna najbardziej konkretne pytanie przed ligą.  Kto będzie gotowy na Górnika?  Anwil przeciwko Donarowi grał mocno okrojonym składem. Nie wystąpili Jack Forrest, Josiah Strong i pozyskany chwilę wcześniej Deon Edwin.

::news{"type":"see-also","item":"99035"}

Na parkiecie nie pojawił się również Szymon Wójcik. 

Klub wcześniej oficjalnie poinformował, że rekonwalescencja Forresta trwa dłużej, niż początkowo zakładano, a Strong zmaga się z urazem pleców. Właśnie problemy zdrowotne były jednym z powodów sprowadzenia Edwina. 

I dlatego wszystkie dzisiejsze oceny Anwilu trzeba opatrzyć jednym wielkim przypisem - nie widzieliśmy jeszcze właściwego Anwilu. To z jednej strony dobra wiadomość. Trener Bosnić ma dostać kolejnych zawodników. Z drugiej - do pierwszego ligowego meczu zostało niewiele czasu. 

I jest jeszcze człowiek, którego we Włocławku nie ma 

Ronen Ginzburg. 

Wystarczyło jedno zdanie kibica po meczu z Donarem - „Czy Ginzburg jest już zakwaterowany we Włocku?” - żeby temat wrócił.  Potem dyskusja ruszyła na dobre. 

Czy szuka pracy? Czy ktoś może przejąć jego kontrakt? Czy Anwil może coś zrobić? Czy klub powinien jeszcze o tej sprawie mówić?

::news{"type":"see-also","item":"94481"}

Tutaj trzeba bardzo wyraźnie oddzielić to, co wiadomo, od forumowych scenariuszy. 

Ginzburg miał kontrakt wykraczający poza poprzedni sezon. Nowy prezes Anwilu Hubert Hejman już 2 czerwca mówił publicznie, że klub nie zamierza kontynuować z nim współpracy i dąży do polubownego rozwiązania umowy. 

Kilka dni później Anwil zatrudnił Vedrana Bosnicia. Przy ogłoszeniu nowego szkoleniowca nie przedstawiono jednak publicznie szczegółów dotyczących zakończenia relacji kontraktowej z Ginzburgiem. 

I na tym kończą się twarde fakty, które możemy obecnie potwierdzić. 

Forumowe pomysły dotyczące odsuwania trenera, przesuwania płatności czy potencjalnego sporu prawnego pozostają właśnie tym – pomysłami i spekulacjami kibiców. 

Ale samo pytanie o sytuację kontraktową Ginzburga jest zasadne. Zwłaszcza że od pierwszej publicznej deklaracji klubu minęło już kilka miesięcy.

Najciekawsze dopiero zobaczymy 

Na razie nowy Anwil można opisać kilkoma słowami.  

Hines daje energię i punkty. Vanwijn zaskakuje rzutem. Lecomte uspokaja grę. Freeman wywołuje ciekawą dyskusję o tym, jak trener Bosnić chce bronić. Edwin dopiero czeka na prawdziwy debiut, a Forrest i Strong wracają do zdrowia. 

A gdzieś nad tym wszystkim unosi się jeszcze pytanie, jak ten skład wypadnie na tle Legii, Śląska, Zastalu czy innych drużyn, które kibice oglądali w ostatnich dniach. 

Na razie odpowiedzi nie ma. Pierwsze, niewielkie, przyjdą już 5 października. I właśnie dlatego mecz z Górnikiem Wałbrzych może powiedzieć o nowym Anwilu więcej niż zwycięstwo nad Donarem.

Teraz Wasza kolej. Jak Wy widzicie nowy Anwil? Kto zrobił na Was największe wrażenie, co daje powody do optymizmu, a co przed startem ligi budzi Wasze obawy?

Piszcie w komentarzach. „Okiem kibica” tworzymy razem z Wami - najciekawsze głosy i tematy z Waszych dyskusji będą wracać w kolejnych odsłonach cyklu.