Charakter jest. A co z resztą? Kibice gorąco dyskutują o nowym Anwilu

Anwil wygrał. I to na razie najważniejsza informacja. Tyle że po 88:87 z Górnikiem Zamek Książ Wałbrzych we Włocławku dyskutuje się nie tylko o tym. Freeman zrobił double-double, a mimo to wzbudził jedną z największych dyskusji. Łazarski praktycznie nie zagrał. Lecomte spędził na parkiecie niemal 40 minut. A gdzieś nad tym wszystkim wisi jeszcze jedno nazwisko: Forrest.

Freeman: świetne liczby i... 

15 punktów. 12 zbiórek, w tym cztery ofensywne. 7/11 za dwa. EVAL 24 – najwyższy w całym Anwilu. Jeśli ktoś spojrzy wyłącznie w protokół meczu, Lennard Freeman był jednym z ostatnich zawodników, do których powinno się mieć pretensje. I rzeczywiście - są kibice, którzy właśnie tak na to patrzą.

Ale dyskusja o tym, czy jest takim podkoszowym, jakiego potrzebuje ten Anwil wciąż trwa. Część kibiców zwraca uwagę na jego warunki fizyczne, obronę po wyjściach wysoko do zawodnika z piłką i problemy z powrotem pod obręcz. Pojawia się też pytanie, czy przy takim zestawieniu podkoszowym Anwil będzie potrafił regularnie budować przewagę blisko kosza.

I tutaj robi się ciekawie. Freeman zebrał najwięcej piłek w meczu i miał najwyższy EVAL w Anwilu. Z drugiej strony Adam Rohosy zdobył dla Górnika 20 punktów i aż sześć razy zbierał piłkę na atakowanej tablicy. To nie jest dowód na to, że „Freeman nie broni”. Ale wystarczający powód, żeby przyglądać się temu elementowi w kolejnych spotkaniach.

Zwłaszcza że to nie pierwszy mocny statystycznie występ Freemana. W pierwszym meczu ENBL przeciwko Donar Groningen miał 14 punktów i również 12 zbiórek. Dwa oficjalne mecze, dwa razy 12 zbiórek. Może więc okazać się, że dyskusja wokół Freemana będzie jedną z ciekawszych tej jesieni: czy liczby dobrze opisują jego wpływ na grę Anwilu, czy pewnych rzeczy w boxscore po prostu nie widać?

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"24018"}

39 minut Lecomte. I tu zapala się lampka

Manu Lecomte zagrał 39 minut i 33 sekundy. Oczywiście była dogrywka, więc samą liczbę trzeba czytać z poprawką. Ale trudno jej nie zauważyć, szczególnie że przed Anwilem jest sezon łączący ligę z ENBL. 

I właśnie ten temat mocno przewija się w dyskusjach kibiców: jak długa naprawdę będzie rotacja Vedrana Bosnicia? Na razie odpowiedź nie jest łatwa, bo trener nie ma pełnego zespołu. Jack Forrest rehabilituje uszkodzony mięsień. Josiah Strong zmaga się z urazem pleców i według ostatniego komunikatu klubu może pauzować nawet kilka tygodni. Szymon Wójcik dopiero zakończył rehabilitację. Deon Edwin został sprowadzony w reakcji na problemy zdrowotne i dopiero wchodzi do zespołu. To sporo okoliczności łagodzących.

Ale jest też druga strona. Już przeciwko Donarowi Anwil opierał grę przede wszystkim na najważniejszych zawodnikach. Hines zdobył wtedy 28 punktów, Vanwijn 27, Freeman 14, Lecomte 11. Łazarski, Słupiński i Szcześko łącznie dali cztery punkty.

Dlatego kolejny mecz warto oglądać nie tylko przez pryzmat wyniku. Warto zerkać na zegar.

A właściwie co dzieje się z Łazarskim?

To chyba najbardziej oczywiste pytanie wynikające z poprzedniego wątku. Skoro Anwil jest osłabiony, skoro rotacja jest krótka, skoro podstawowi zawodnicy grają bardzo długo – dlaczego Bartosz Łazarski praktycznie nie dostaje swojej szansy? Wśród kibiców zdania są kompletnie podzielone.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"23684"}

Jedni chcieliby zobaczyć młodego zawodnika choćby kosztem Mateusza Szlachetki czy Adama Brenka. Inni wskazują przede wszystkim na obronę Łazarskiego i sugerują, że właśnie tutaj może znajdować się odpowiedź.

I jest jeszcze jeden szczegół.

To nie pierwszy trener, u którego Łazarski ma problem z wywalczeniem większej roli. Dlatego zamiast po jednym meczu ogłaszać, że Bosnić „nie stawia na młodych” albo że Łazarski „nie nadaje się do gry”, warto obserwować. Bo najbliższe tygodnie mogą być dla niego bardzo ważne. Jeżeli nie dostanie minut teraz, kiedy Anwil nie może korzystać ze wszystkich obcokrajowców, po powrocie Forresta i Stronga konkurencja tylko wzrośnie.

24 asysty. Ta liczba może znaczyć więcej niż wynik

Wśród całego narzekania po meczu pojawiła się też obserwacja, której szkoda byłoby nie zauważyć. Anwil miał 24 asysty przy 31 celnych rzutach z gry. To oznacza, że zdecydowana większość trafień z gry była poprzedzona ostatnim podaniem.

I akurat tutaj warto jeszcze wstrzymać się z daleko idącymi wnioskami, ale jednocześnie zapamiętać tę liczbę. Bo po poprzednim sezonie kibice są wyjątkowo wyczuleni na izolacje, grę indywidualną i sytuacje, w których atak zaczyna sprowadzać się do czekania, aż jeden zawodnik coś wymyśli.

Przeciwko Górnikowi piłka krążyła. Lecomte miał osiem asyst. Vanwijn pięć. Szlachetka cztery. Może więc największa różnica między tym Anwilem a poprzednim nie będzie widoczna w liczbie punktów, tylko właśnie w sposobie ich zdobywania?

Do tego pytania zdecydowanie warto wrócić po kilku kolejkach.

Dwóch Polaków dało coś, co Włocławek kupuje

Jest jeszcze jedna rzecz, w której komentarze po meczu były zaskakująco zgodne. Chodzi o Adama Brenka i Mateusza Szlachetkę. Nie dlatego, że nagle stali się największymi gwiazdami zespołu. Właśnie przeciwnie.

Kibice widzą ich ograniczenia. Ale widzą też walkę. Brenk zdobył osiem punktów, Szlachetka pięć. Żaden z nich nie zrobił statystycznego widowiska. A mimo to po spotkaniu obaj dostali sporo pochwał za charakter i zaangażowanie.

We Włocławku to może znaczyć więcej niż jedna efektowna linijka w statystykach. Zwłaszcza po poprzednim sezonie. I być może właśnie dlatego wygrana z Górnikiem ma znaczenie większe niż wskazuje poziom samego spotkania.

Anwil grał źle fragmentami meczu. Dał rywalowi wrócić do spotkania. Co więcej, nie trafił ani jednego rzutu z gry w dogrywce - wszystkie pięć punktów zdobył wtedy Lecomte z linii rzutów wolnych.

A jednak wygrał. To niczego nie mówi o potencjale tej drużyny w maju. Mówi natomiast trochę o jej charakterze w październiku.

I teraz wszyscy patrzą w stronę „człowieka z lasu”

Jack Forrest. To nazwisko wracało w komentarzach jeszcze zanim skończył się pierwszy ligowy mecz.

Powód jest prosty. Anwilowi brakuje zawodnika, który może regularnie stworzyć zagrożenie rzutem z obwodu. Forrest został sprowadzony właśnie jako gracz mogący dać zespołowi punkty. I wiadomo już, że potrafi je zdobywać. W pierwszym sierpniowym sparingu Anwilu rzucił 16 punktów. Problem w tym, że od tamtej pory zamiast o jego rzutach więcej mówi się o zdrowiu.

::news{"type":"see-also","item":"99035"}

Wczoraj Jack Forrest przeszedł kolejną konsultację lekarską. Decyzja nie przyniosła jednak przełomu – rzucający Anwilu nadal będzie trenował indywidualnie. Kolejna ocena jego stanu zdrowia została zaplanowana za dwa tygodnie i dopiero wtedy może zapaść decyzja dotycząca powrotu Forresta do pełnych treningów z zespołem.

To oznacza, że na jego powrót Anwil będzie musiał jeszcze poczekać.

Teraz kolej na Was. Co po pierwszym ligowym meczu najbardziej Was zastanawia: Freeman i gra pod koszem, krótka rotacja Bosnicia, sytuacja Łazarskiego, brak strzelca, a może coś zupełnie innego? Piszcie w komentarzach - również wtedy, gdy kompletnie nie zgadzacie się z tym, co przeczytaliście. Strefa Anwilu ma powstawać także z Waszych obserwacji. Najciekawsze z nich sprawdzimy przed kolejnym wydaniem.