Anwil znów igrał z ogniem! Kibice pytają: "Jak długo można tak grać?"

Anwil znów wygrał jednym punktem! Po nerwowym zwycięstwie nad Górnikiem Wałbrzych włocławianie zafundowali kibicom kolejny thriller, tym razem z Czarnymi Słupsk. Goście mieli jeszcze szansę przechylić szalę zwycięstwa na swoją stronę, ale nie trafili rzutu na wygraną. Dwa mecze, dwa zwycięstwa i coraz więcej pytań o styl gry, skuteczność i możliwości drużyny Vedrana Bosnicia.

88:87 z Górnikiem Wałbrzych. 79:78 z Czarnymi Słupsk. Anwil rozpoczął ligowy sezon od dwóch zwycięstw, ale oba spotkania równie dobrze mogły zakończyć się porażkami.

Niedzielny mecz w Hali Mistrzów znów wystawił nerwy kibiców na ciężką próbę. Włocławianie kilkukrotnie budowali przewagę, by po chwili pozwalać rywalom wracać do gry. W końcówce Czarni mieli nawet dwie okazje na zwycięski rzut. Nie wykorzystali żadnej.

Po końcowej syrenie pojawiły się więc dwie zupełnie różne reakcje. Jedni cieszą się, że Anwil wreszcie potrafi wygrywać takie spotkania. Inni zastanawiają się, jak długo można liczyć na nieskuteczność przeciwnika w decydujących momentach.

Wśród kibiców powraca porównanie z poprzednim sezonem. Padają głosy, że tamta drużyna podobne końcówki przegrywała, a obecna, mimo problemów, potrafi doprowadzić mecz do szczęśliwego finału.

To rzeczywiście istotna różnica. Umiejętność wygrywania wyrównanych spotkań jest ważna, ale trudno też ignorować sposób, w jaki Anwil trwoni wypracowaną przewagę.

Co ciekawe, drużyna Bošnicia ma już trzy zwycięstwa w trzech oficjalnych spotkaniach, wliczając europejski mecz z Donarem Groningen. Wyniki są więc lepsze niż wrażenia, jakie momentami pozostawia gra.

I właśnie ta sprzeczność napędza dyskusję.

Dwie celne trójki. Jakim cudem Anwil wygrał ten mecz?

Jest statystyka, która najlepiej pokazuje, jak nietypowe było niedzielne spotkanie. Anwil trafił zaledwie dwa z piętnastu rzutów za trzy punkty. To skuteczność na poziomie 13,3 procent. Czarni odpowiedzieli jedenastoma trójkami na 28 prób.

W nowoczesnej koszykówce tak ogromna różnica w punktowaniu z dystansu często oznacza poważne problemy. Tymczasem włocławianie znaleźli inne sposoby zdobywania punktów. Wygrali zbiórkę aż 44:26, zanotowali 24 asysty i znacznie częściej punktowali z linii rzutów wolnych.

Te liczby pokazują, że ofensywa Anwilu potrafi funkcjonować również wtedy, kiedy rzuty zza łuku nie wpadają. Z drugiej strony 16 strat i osiem bloków zanotowanych przez przeciwników przypominają, że nie wszystko działało tak, jak powinno.

Wśród kibiców pojawiła się interesująca obserwacja dotycząca taktyki Czarnych. Kiedy trener Krzysztof Szablowski zdecydował się mocniej zagęścić strefę podkoszową, Anwilowi zaczęło brakować przestrzeni do rozgrywania akcji. To problem, który może powracać.

Jeżeli przeciwnik nie musi obawiać się rzutu z dystansu, może skupić większą liczbę obrońców bliżej kosza. Wówczas trudniej o wejścia pod obręcz, a także o swobodne podania do wysokich zawodników.

Część kibiców uważa, że drużyna gra zbyt przewidywalnie i nie potrafi odpowiednio rozciągać obrony rywala. Inni przypominają, że tak słaby dzień rzutowy nie musi się powtórzyć. Jednak przy obecnych problemach kadrowych trudno całkowicie oddzielić jedno od drugiego.

Gdzie jest strzelec? Nazwisko Forresta wraca niemal w każdej dyskusji

Po meczu z Czarnymi szczególnie często pojawia się jedno nazwisko: Jack Forrest.

Trudno się dziwić. Kiedy drużyna trafia zaledwie dwie trójki, brak zawodnika sprowadzonego między innymi po to, by stanowić zagrożenie z dystansu, staje się wyjątkowo widoczny. Wśród kibiców powtarza się opinia, że Anwilowi brakuje koszykarza, który w trudnym momencie potrafi trafić ważny rzut i zatrzymać rozpędzającego się przeciwnika.

Taki zawodnik byłby szczególnie przydatny w końcówce niedzielnego spotkania, kiedy Czarni systematycznie zmniejszali stratę.

Problem w tym, że na szybki powrót Forresta trudno obecnie liczyć. W komunikacie medycznym z 7 października klub poinformował, że koszykarz nadal będzie pracował indywidualnie, a ponowną ocenę jego stanu zdrowia zaplanowano za około dwa tygodnie. Konkretna data powrotu do pełnych treningów nie została podana.

Nieobecny pozostaje również Josiah Strong, który zmaga się z urazem pleców. Właśnie problemy zdrowotne zawodników obwodowych były jednym z powodów zakontraktowania Deona Edwina. Jednak jego dyspozycja także wywołuje pytania. Część kibiców zwraca uwagę, że zawodnik nie prezentuje jeszcze optymalnej formy fizycznej. To na razie opinie, a nie rozstrzygająca ocena jego możliwości. Edwin potrzebuje czasu, by wejść w rytm meczowy i odnaleźć się w systemie nowej drużyny.

Czy sam powrót Forresta rozwiąże problemy Anwilu? Niektórzy kibice uważają, że tak. Inni wskazują, że brak strzelca to tylko część większego problemu z organizacją ataku i ustawieniem zawodników.

Najbliższe spotkania pokażą, jak Bosnić zamierza radzić sobie bez pełnej rotacji na obwodzie.

Adam Brenk. Nieoczekiwany bohater i 23 minuty, które wywołały dyskusję

Jeszcze przed rozpoczęciem sezonu trudno byłoby przewidzieć, że jednym z najczęściej chwalonych zawodników Anwilu będzie Adam Brenk. Tymczasem po spotkaniu z Czarnymi nie brakowało głosów doceniających jego zaangażowanie, pracę w obronie i energię, którą wnosi na parkiet.

Brenk spędził na boisku około 23 minut. Fani zwracają uwagę, że koszykarz, który przeniósł się do Włocławka z Torunia, wykonywał trudną pracę w defensywie, wywierał presję na rywalach i pomagał w organizowaniu ataku. Przy nieobecności części zawodników obwodowych jego rola naturalnie wzrosła.

To ciekawy przypadek. Zawodnik, który nie miał być pierwszoplanową postacią staje się ważnym elementem rotacji właśnie dzięki zaangażowaniu i gotowości do wykonywania zadań, których nie zawsze widać w statystykach.

Jeden z kibiców przyznał nawet, że zdecydowanie woli oglądać Brenka walczącego o każdą piłkę niż bardziej znanych koszykarzy, którym zdarzało się sprawiać wrażenie mniej zaangażowanych. Takie opinie pokazują, że przynajmniej dla części włocławskiej publiczności nazwiska i indywidualne umiejętności nie są już jedynym wyznacznikiem wartości zawodnika.

::news{"type":"see-also","item":"96158"}

Pozostaje jednak pytanie, czy tak duże obciążenie Brenka jest rozwiązaniem na dłużej, czy jedynie koniecznością wynikającą z obecnej sytuacji kadrowej.

Wójcik gra za mało? Trener ma swoje powody, ale pytań przybywa

W dyskusjach o rotacji coraz częściej pojawia się również Szymon Wójcik. Część kibiców chciałaby oglądać go na parkiecie dłużej, szczególnie że Anwil nie dysponuje obecnie szerokim wyborem zawodników. Inni zwracają uwagę na jego błędy w defensywie i sugerują, że trener nie bez powodu ostrożnie gospodaruje minutami koszykarza.

W tym przypadku istotny jest kontekst zdrowotny. Przed rozpoczęciem ligowego sezonu klub poinformował, że Wójcik zakończył rehabilitację i wrócił do treningów z drużyną. Powrót do treningów nie oznacza jednak automatycznie gotowości do gry przez kilkadziesiąt minut. Zawodnik musi odzyskać rytm, pewność siebie i odpowiednią dyspozycję fizyczną.

Pytanie brzmi, jak szybko będzie to następować.

Przy obecnej sytuacji kadrowej Anwil potrzebuje zawodników, którzy mogą realnie odciążyć podstawową rotację. Jeśli Wójcik będzie otrzymywał niewiele minut, większa odpowiedzialność nadal będzie spoczywać na wąskiej grupie koszykarzy.

Warto więc obserwować nie tylko liczbę minut, ale również to, w jakich momentach trener decyduje się korzystać z Wójcika.

A Freeman swoje... 

Tak dyskutowany w ostatnich tygodniach Lennard Freeman znów zrobił to, co do niego należało. Spotkanie z Czarnymi przyniosło liczby, które przynajmniej częściowo podważają obawy kibicowskiej braci o jego warunki fizyczne. 

Anwil wygrał zbiórkę 44:26, a Lennard Freeman ponownie zanotiował double-double. To pokazuje, że skuteczna gra pod koszem nie zależy wyłącznie od wzrostu. Równie ważne są ustawienie, siła fizyczna, przewidywanie toru lotu piłki i umiejętność zastawiania przeciwnika.

Nie oznacza to jednak, że wszystkie problemy zniknęły. Osiem bloków Czarnych pokazuje, że rywale potrafili skutecznie utrudniać włocławianom kończenie akcji blisko obręczy.

Właśnie dlatego dyskusja o fizyczności Anwilu pozostaje otwarta. Dobra zbiórka jest ważnym argumentem, ale dopiero spotkania z kolejnymi przeciwnikami pozwolą ocenić, jak drużyna radzi sobie z bardziej wymagającymi zawodnikami podkoszowymi.

Najbliższe spotkania mogą przynieść odpowiedzi na wiele pytań, które pojawiły się po dwóch pierwszych kolejkach. Już 16 października Anwil zagra na wyjeździe z Legią Warszawa. Następnie, 21 października, zmierzy się w Hali Mistrzów z CSO Voluntari w rozgrywkach European North Basketball League, a 24 października pojedzie do Zielonej Góry na spotkanie z Zastalem.

Szczególnie dwa ligowe wyjazdy budzą zainteresowanie kibiców. Dla Anwilu będą to ważne sprawdziany. Piątkowe spotkanie w Warszawie może znacząco zmienić ton tej dyskusji.

Czy drużyna poprawi skuteczność zza łuku? Czy uda się ograniczyć straty i uniknąć kolejnych nerwowych końcówek? Czy Brenk nadal będzie odgrywał tak dużą rolę, a Wójcik otrzyma więcej minut?

I przede wszystkim – czy Anwil potrafi wygrać bez konieczności liczenia na niecelny rzut przeciwnika w ostatnich sekundach?

A jak Wy oceniacie początek sezonu Anwilu? Dwa zwycięstwa jednym punktem to dowód charakteru drużyny czy sygnał ostrzegawczy przed trudniejszymi meczami? Który problem jest dziś najpoważniejszy: brak strzelca, krótka rotacja czy tracenie przewagi w końcówkach?

Piszcie, co Was najbardziej zastanawia. Wasze obserwacje i pytania mogą stać się punktem wyjścia do kolejnego wydania Strefy Anwilu.