Joanna Waszin, nauczycielka z Włocławka, napisała książkę, która powstała „z samego życia”. W rozmowie z nami zdradza, jak narodziła się powieść „Zanim napisałeś Dzień dobry, Asiu” i jak wyglądała droga od pomysłu do debiutu.

::addons{"type":"only-with-us", "color":"white"}

Joanna Waszin to włocławianka z pasją do słowa i emocji. Na co dzień pracuje jako nauczycielka języka polskiego i logopeda w Szkole Podstawowej nr 23 we Włocławku, gdzie zaraża swoich uczniów miłością do literatury i pięknej mowy. Po godzinach pisze, tworzy i rozwija swoje artystyczne pasje. Jej debiutancka powieść „Zanim napisałeś Dzień dobry, Asiu” to efekt potrzeby opowiedzenia historii, którą – jak sama mówi – napisało życie. Łączy w sobie wrażliwość, autentyczność i refleksję nad tym, co najważniejsze – ludzkimi emocjami.

Z życia wzięta opowieść

Inspiracją do napisania powieści „Zanim napisałeś Dzień dobry, Asiu” była prawdziwa historia. Jak przyznaje autorka, Joanna Waszin, pomysł zrodził się z codziennych doświadczeń i emocji, które z czasem przerodziły się w potrzebę opowiedzenia czegoś więcej.

Scenariusz napisało życie, ja jedynie nadałam mu literacką formę

– mówi autorka.

Pierwotnie miał to być krótki tekst, rodzaj osobistego opowiadania. Jednak w miarę pisania historia rozrosła się w pełnowymiarową powieść psychologiczną – o emocjach, dojrzewaniu i szukaniu siły po upadku.

Bohaterka z krwi i kości

Główna bohaterka książki, Asia, ma wiele wspólnego z samą autorką. To kobieta, która łączy wrażliwość z wewnętrzną siłą. Przeszła przez trudne doświadczenia, ale nie straciła wiary w ludzi i sens życia.

Bazowałam na realnym materiale, który znałam z własnych przeżyć, a następnie dodałam fabułę i psychologiczną głębię postaci

– przyznaje Joanna Waszin.

Włocławek – miejsce, które inspiruje

W rozmowie z nami przyznaje, że codzienność Włocławka – jego tempo, ludzie i atmosfera – nieustannie dostarcza jej inspiracji. To właśnie lokalne doświadczenia, spotkania i emocje często przeradzają się w pomysły literackie.

Między szkołą a pasją

Pisanie książki nie było dla Joanny Waszin ucieczką od rzeczywistości, lecz jej naturalnym przedłużeniem.

– Dla polonistki pisanie to coś bardzo naturalnego. To sposób wyrażania siebie, radość z tworzenia, z obserwowania ludzkich emocji i przekładania ich na słowa – mówi autorka.

Po godzinach rozwija swoje pasje artystyczne – tworzy makramy, świece i inne rękodzieła. Jak podkreśla, zarówno literatura, jak i sztuka pomagają jej zachować równowagę i uważność w życiu.

Ciepłe przyjęcie i lokalne wsparcie

Powieść Joanny Waszin została bardzo dobrze przyjęta przez czytelników. Autorka przyznaje, że obawiała się reakcji znajomych i uczniów, jednak odbiór okazał się niezwykle pozytywny.

– Książka budzi emocje, skłania do refleksji i dotyka tego, co w człowieku najdelikatniejsze – uczuć – mówi autorka.

Choć nie zdradza jeszcze szczegółów, przyznaje, że w głowie już kiełkują nowe pomysły na kolejną książkę.