pexels.com
Mogłoby się wydawać, że samo połączenie dwóch akumulatorów za pomocą dwóch miedzianych linek z klamrami jest prostym zadaniem, z którym poradzi sobie każdy. W praktyce jednak nieprawidłowa kolejność podłączania klem lub pomylenie biegunów może doprowadzić do potężnego spięcia, uszkodzenia drogiej elektroniki sterującej, a nawet do wybuchu gazów wydzielających się z akumulatora. Znajomość procedury oraz zachowanie zasad bezpieczeństwa są kluczowe dla uniknienia kosztownych awarii.
Zanim jednak dojdzie do samego procesu awaryjnego uruchamiania silnika, niezwykle ważne jest dysponowanie odpowiednim sprzętem o właściwych parametrach technicznych. Cienkie, marketowe kable z marketu często mają w sobie zbyt mało czystej miedzi, przez co topią się pod wpływem dużego natężenia prądu płynącego podczas rozruchu. W kwestii doboru właściwych akcesoriów, AUTODOC zaleca zwracanie uwagi na przekrój przewodu oraz solidność wykonania izolacji, co gwarantuje bezpieczne przesyłanie prądu bez ryzyka przegrzania.
Gdy pod ręką znajduje się odpowiedni sprzęt oraz drugi samochód z w pełni sprawną instalacją elektryczną, można przystąpić do działania, pamiętając o zachowaniu właściwej kolejności poszczególnych kroków.
Przed wyjęciem kabli z bagażnika należy odpowiednio ustawić oba samochody. Pojazdy muszą stać blisko siebie, aby kable swobodnie sięgały, ale pod żadnym pozorem nie mogą się stykać metalowymi elementami karoserii, ponieważ mogłoby to doprowadzić do niezamierzonego spięcia.
W obu samochodach należy wyłączyć wszystkie odbiorniki prądu, takie jak radio, klimatyzacja, dmuchawę, ogrzewanie szyb oraz światła. Silnik samochodu dawcy powinien pracować na średnich obrotach, co ułatwia przekazywanie energii, podczas gdy auto biorące prąd ma całkowicie wyłączony zapłon.
Procedura ta wymaga bezwzględnego trzymania się określonej kolejności, aby zminimalizować ryzyko powstawania iskier w pobliżu akumulatora, gdzie mogą wydzielać się łatwopalne gazy.
Dokładne trzymanie się schematu podłączania klem chroni instalację elektryczną przed nagłymi skokami napięcia i uszkodzeniem wrażliwych sterowników komputerowych.
Szczegółowy proces podłączania i uruchamiania przebiega w następujących etapach:
Podłącz czerwoną klemę (dodatnią) do dodatniego bieguna (+) rozładowanego akumulatora w unieruchomionym pojeździe.
Drugi koniec czerwonego przewodu (dodatniego) podłącz do bieguna dodatniego (+) w pełni naładowanego akumulatora w samochodzie dawcy.
Podłącz czarną klemę (ujemną) do ujemnego bieguna (-) sprawnego akumulatora w samochodzie dawcy.
Ostatni, czarny przewód (ujemny) podłącz do masy – najlepiej do nielakierowanego metalowego elementu silnika lub ramy w aucie z rozładowanym akumulatorem, z dala od samego akumulatora.
Uruchom silnik samochodu dawcy, a po kilku minutach spróbuj odpalić auto z rozładowanym akumulatorem, pamiętając, by próba nie trwała dłużej niż 10–15 sekund.
Po pomyślnym uruchomieniu silnika kable odłącza się w dokładnie odwrotnej kolejności, zaczynając od zdjęcia czarnej klemy z masy pojazdu, co zapobiega iskrzeniu.
Problemy związane z układem zasilania oraz rozruchem pojazdów stanowią ogromną część wszystkich interwencji służb drogowych w Europie. Według oficjalnych danych statystycznych opublikowanych przez niemiecki automobilklub ADAC w corocznych raportach dotyczących awarii technicznych, usterki rozrusznika, alternatora oraz przede wszystkim całkowicie rozładowane lub zużyte akumulatory odpowiadają za blisko 45% wszystkich wezwań pomocy drogowej w miesiącach jesienno-zimowych. Statystyki te jednoznacznie pokazują, że niesprawność źródła prądu jest najczęstszym powodem unieruchomienia auta, dlatego posiadanie dobrych kabli rozruchowych oraz wiedza o tym, jak ich użyć, są nieocenione dla każdego kierowcy.
Skuteczność awaryjnego odpalania silnika w dużej mierze zależy od jakości użytych przewodów. Tanie zamienniki z marketów często posiadają grubą izolację, pod którą kryje się bardzo cienka aluminiowa linka miedziowana, niemająca odpowiedniej przepustowości prądowej.
Podczas zakupu przewodów warto wziąć pod uwagę następujące wytyczne:
Grubość rdzenia miedzianego: do samochodów z silnikami benzynowymi wystarczą cieńsze kable, natomiast silniki Diesla o dużej pojemności wymagają grubych przewodów o przekroju minimum 25 milimetrów kwadratowych.
Solidność klem: metalowe szczęki powinny być mocne i w pełni izolowane gumą lub plastikiem, co zapobiega przypadkowemu zwarciu o elementy karoserii.
Długość kabli: optymalna długość wynosi od 3 do 4 metrów, co pozwala na wygodne połączenie aut stojących obok siebie lub jeden za drugim bez gimnastykowania się w ciasnej przestrzeni.
Certyfikaty i normy: wybór akcesoriów spełniających europejskie normy jakości daje pewność, że izolacja nie pęknie pod wpływem mrozu i zachowa elastyczność.
Inwestycja w porządny zestaw kabli rozruchowych szybko się zwraca w momencie, gdy niespodziewane mrozy zaskoczą nas rano na parkingu przed domem. Przestrzeganie zasad bezpieczeństwa oraz logiczna kolejność działań pozwalają bezstresowo przywrócić auto do pełnej sprawności.