materiały partnera
Jeszcze zanim talerz trafi na stół, rodzic często potrafi przewidzieć reakcję dziecka: sos powinien znaleźć się osobno, makaron nie może stykać się z warzywami, a nowy składnik zostanie oceniony po samym wyglądzie. Takie preferencje nie muszą oznaczać przygotowywania kilku różnych obiadów. Lepszym rozwiązaniem jest wybieranie dań, które można łatwo modyfikować na etapie podania. Na portalu PoProstuPycha.com.pl Joanna Małagowska dzieli się przygotowanymi i sprawdzonymi w domowej kuchni recepturami na placuszki, naleśniki, makarony, zupy i przekąski. Dokładne instrukcje prowadzą przez cały proces, a gotowe danie pozostawia miejsce na zmianę dodatków, konsystencji czy wielkości porcji. Rodzic otrzymuje więc przepis, któremu może zaufać, oraz praktyczną bazę do stopniowego rozszerzania dziecięcego menu.
Określenie „niejadek” obejmuje różne sytuacje. Jedno dziecko odmawia wymieszanych składników, inne nie akceptuje grudek, intensywnego zapachu albo potraw podanych na ciepło. Częstym wyzwaniem jest również nieufność wobec nowych produktów, które zostają odrzucone jeszcze przed spróbowaniem. Przez kilka posiłków warto obserwować cztery elementy: smak, konsystencję, temperaturę i sposób podania. Jeśli dziecko chętnie je surową marchew, a nie chce spróbować gotowanej, przyczyną może być jej miękkość, a nie smak samego warzywa. Zamiast zmieniać całe danie, lepiej pozostawić znaną bazę i zmodyfikować jeden element. Wówczas łatwiej zauważyć, którą zmianę dziecko zaakceptowało.
Posiłek dla niejadka warto budować wokół produktu, który dziecko zna, dodając do niego niewielką porcję nowości. Obok makaronu może pojawić się łyżeczka sosu w osobnej miseczce, a przy placuszku - kawałek owocu. Mała ilość nie przytłacza i ogranicza marnowanie jedzenia, jeśli tym razem dziecko nie zdecyduje się jej spróbować.
Nie trzeba od razu mieszać wszystkich składników. Makaron, sos, mięso i warzywa można podać osobno, aby dziecko samodzielnie zdecydowało, co połączy. Nadal jest to wspólny rodzinny obiad, tylko podany w bardziej przewidywalnej formie.
Ten sam produkt może wzbudzić większe zainteresowanie po zmianie sposobu przygotowania. Marchew można zetrzeć do placuszków lub muffinek, cukinię wykorzystać w cieście czekoladowym, a szpinak dodać do naleśników albo sosu do makaronu. Znane danie również da się podać inaczej: naleśnik zwinąć, pokroić w paski lub ułożyć obok niego nadzienie. Wprowadzając nowość, warto zmieniać jedną cechę naraz. Jednoczesna zmiana smaku, koloru i konsystencji może sprawić, że dziecko nie rozpozna potrawy, którą dotąd akceptowało. Pomaga również udział dziecka w przygotowaniach. Może ono umyć owoc, wymieszać ciasto albo ułożyć dodatki. Taki kontakt pozwala poznać produkt bez namawiania przy stole. Dziecko może również z większym zainteresowaniem podejść do muffinek, kanapek lub pulpetów, w których przygotowaniu uczestniczyło.
Pytanie „co ugotować niejadkowi?” warto czasem zastąpić innym: „jak mogę rozszerzyć znany posiłek o jeden nowy element?”. Czytelne receptury Po Prostu Pycha pozwalają zachować udaną bazę i świadomie modyfikować sposób podania. Jeśli jadłospis dziecka jest bardzo ograniczony albo pojawiają się obawy dotyczące wzrostu, masy ciała czy samopoczucia, potrzebna jest konsultacja z pediatrą lub dietetykiem.
Skorzystaj ze sprawdzonych inspiracji Joanny Małagowskiej, wybierz prosty przepis i zobacz, w jakiej formie Twoje dziecko najchętniej poznaje nowe smaki.
