depositphotos
Nie da się zaprzeczyć, że drzewa i krzewy iglaste są jedną z podstaw efektownej architektury krajobrazu. Popularne iglaki doskonale sprawdzą się nie tylko na dużych przestrzeniach, np. w parkach, lecz także w Twoim przydomowym ogrodzie. Właśnie dlatego powinieneś poznać najpopularniejsze gatunki tych roślin, dowiedzieć się, jakie krzewy i drzewa do ogrodu wybrać i w jaki sposób je sadzić oraz pielęgnować.
Zanim zajmiemy się przedstawieniem różnych odmian iglaków, których sadzonki znajdziesz na stronie szkolkaczwarno.pl, powinieneś dowiedzieć się, dlaczego warto mieć je w ogrodzie czy na działce. Największą zaletą jest niewątpliwie zachowanie igieł przez cały rok.
Są zimozielone i stanowią ozdobę nie tylko zimą, ale i latem, a ich zawsze kolorowe igły przyjemnie kontrastują na tle bieli śniegu. Należy również podkreślić mnogość ich gatunków i odmian, różniących się od siebie pokrojem, formą i niezwykle bogatą kolorystyką.
Nie są wyłącznie jednolicie zielone, mogą też być w odcieniach złota i żółci, szmaragdu i błękitu, a nawet srebra. Można sadzić odmiany płożące się po ziemi, lub mające formę strzelistą, kształt od kolumn, aż po wręcz idealnie kulisty.
Nie bez znaczenia są też względy czysto praktyczne posadzenia ich w ogrodzie, spośród których najistotniejsze to:
zachowanie kolorystyki: przez 12 miesięcy w roku, niezależnie od warunków pogodowych;
tło dla innych roślin: na tle iglaków w ogrodzie doskonale prezentują się inne rośliny, zwłaszcza z kolorowymi kwiatami;
wyznaczenie struktury ogrodu: za pomocą iglaków, takich jak np. świerki pospolite, czy tuje, można wyznaczyć poszczególne strefy ogrodu.
naturalne żywopłoty: niektóre gatunki roślin iglastych nadają się na żywopłot, np. chętnie sadzona w polskich ogrodach tuja lub cyprysik, tworząc gęstą barierę chroniącą przed wzrokiem sąsiadów;
ochrona przed hałasem i wiatrem: gęsta nasadzone iglaki do ogrodu zabezpieczają też przed hałasem ulicznym oraz wiatrem, przykładowo sosna czarna i sosna górska lub żywotnik zachodni;
filtrowanie zanieczyszczeń: różne gatunki roślin iglastych chronią także przed kurzem, smogiem i innymi zanieczyszczeniami, np. z ruchu ulicznego, a dobrze sprawdza się modrzew europejski.
odstraszanie komarów: iglaki, takie jak np. jałowiec blue arrow, wydzielają olejki eteryczne, których nie lubią te uciążliwe owady;
zdrowy mikroklimat: wiele roślin ozdobnych iglastych wydziela naturalne substancje lotne, fitoncydy, mające działanie bakteriobójcze i grzybobójcze, a zapach żywicy np. z jodły koreańskiej, doskonale wpływa na drogi oddechowe;
naturalne siedliska dla ptaków: w gęstych koronach drzew iglastych, takich jak świerk, mogą zakładać gniazda i bezpiecznie wychowywać młode.
Wybór iglaków do ogrodu jest naprawdę olbrzymi i czasami trudno się na coś konkretnego zdecydować. Istnieje jednak kilka odmian i gatunków cieszących się niezmiennym powodzeniem od wielu lat, o różnej dynamice wzrostu i kolorystyce, a najciekawsze to:
Nie bez przyczyny nazywane arystokracją każdego ogrodu, występujące w licznych odmianach. Wyróżniają się głębokim, ciemnym kolorem zielonych igieł oraz charakterystyczną czerwonobrązową korą.
Mają dużą zdolność regeneracji, bez problemu znoszą przycinanie i formowanie, są też mało wrażliwe na niskie temperatury. Więcej informacji na temat cisów znajdziesz pod adresem szkolkaczwarno.pl/category/krzewy-i-drzewa-iglaste-cis, a dwie popularne odmiany to:
O igłach zielonych przez cały rok, łatwy w pielęgnacji, o kolumnowym przekroju, osiągający maksymalnie 3-5 m wysokości, po 10 latach od posadzenia. Dobrze rośnie w cieniu i w słońcu, preferuje umiarkowanie wilgotne, żyzne i próchnicze gleby o lekko kwaśnym odczynie.
Nisko płożąca się, rozłożysta roślina do ogrodu, okrywowa, dorastająca do 1 m wysokości. Ma pędy horyzontalnie rozłożone przy ziemi. Nie znosi stanowisk nasłonecznionych, lepiej sadzić ją w cieniu, wymagania glebowe ma podobne do poprzednika, lecz gleba powinna zawierać większe ilości wapnia.
Kolejne, łatwe do uprawy drzewa iglaste do ogrodu, podobnie jak inne występujące w wielu odmianach, a efektownie wyglądają:
Niskie drzewo iglaste idealne do małych ogrodów, osiągające maksymalnie 1,5 m wysokości, o zwartym, lecz gęstym pokroju. Wyróżniają je długie, miękkie igły, srebrzystoniebieskiej barwy i szyszki pojawiające się już na młodych drzewach. Powinno rosnąć na stanowiskach słonecznych i w przepuszczalnych, lekko wilgotnych glebach.
Drzewo o małych wymaganiach uprawowych, rosnące dobrze na stanowiskach słonecznych i różnych glebach, w ogrodach dorastające do 15-20 m wysokości. Ma czarnobrązową, spękaną korę i grube, sztywne, ciemnozielone igły zebrane w charakterystyczne pęki.
Oczywiście to nie jedyne iglaki, jakie warto posadzić w ogrodzie, na rynku jest mnóstwo różnych gatunków i odmian. Równie efektownie wyglądają cyprysiki (Chamaecyparis) np. cyprysik groszkowy Sungold, czy popularny cyprysik Lawsona, można także zdecydować się na metasekwoję chińską.
Tradycyjnie sadzone w ogrodach szybko rosnące drzewa iglaste o stożkowej, zwężającej się ku górze koronie, niegubiące igieł na zimę. Te duże drzewa także występują w kilku odmianach, dostępnych na stronie szkolkaczwarno.pl/category/krzewy-i-drzewa-iglaste-swierk i warto zwrócić uwagę na takie jak:
Wysokie drzewo uznawane za synonim iglaków ozdobnych, zimozielone, wyglądające równie efektownie latem, jak i zimą. Dorasta nawet do 50 m wysokości, rośnie dobrze w cieniu i słońcu, wymaga czystego otoczenia, bez zanieczyszczeń przemysłowych oraz umiarkowanie wilgotnej gleby o lekko kwaśnym odczynie.
Nazywany także świerkiem srebrnym, dorastający do 20 m wysokości, z koroną o regularnym kształcie i zielonoszarymi albo srebrzystymi igłami, nietracącymi koloru przez cały rok. Należy go sadzić i uprawiać na stanowiskach nasłonecznionych, ma małe wymagania glebowe.
Prawidłowy wzrost iglaków zależy od sposobu i sadzenia i późniejszej pielęgnacji. Sadzonki, sprzedawane w donicach lub w innych pojemnikach, najlepiej sadzić wczesną wiosną (kwiecień-maj) albo wczesną jesienią (sierpień-październik).
Trzeba wcześniej dokładnie sprawdzić wymagania glebowe, a iglaki preferują gleby przepuszczalne, w których nie stoi woda, o kwasowości na poziomie pH 4.5–5.5. W celu posadzenia należy przygotować na rabacie dołek większy od bryły korzeniowej i umieścić roślinę na takiej samej głębokości, jak rosła w pojemniku.
Po zasypaniu obsypuje się ją przekompostowaną korą sosnową, a młode iglaki wymagają też obfitego podlewania w okresie letnim. Warto je też nawozić, w okresie od kwietnia do lipca, stosując mieszanki przeznaczone specjalnie do takich gatunków roślin.
