Dziś, 19 sierpnia, mijają 46 lata od katastrofy kolejowej pod Otłoczynem - najtragiczniejszej w powojennej historii Polski. O godz. 4:30 w 1980 roku w leśnym wąwozie między Brzozą Toruńską a Otłoczynem czołowo zderzyły się dwa pociągi. Zginęło 67 osób, a 64 zostały ranne. Wśród ofiar było sześcioro mieszkańców Włocławka.
Za tragicznym bilansem katastrofy kryją się nazwiska konkretnych osób i dramat ich rodzin. W pociągu pospiesznym podróżowali także mieszkańcy Włocławka.
::video{"type":"onnetwork","item":"7507","variant":"2"}
Najmłodszą włocławską ofiarą była 7-letnia Agnieszka Gasis, która zginęła wraz ze swoją 30-letnią mamą Barbarą. Życie straciła również 15-letnia Violetta Świętlicka.
W katastrofie zginęli także Janina Markiel (56 lat), Marian Markiel (54 lata) oraz 28-letni Marek Frąckiewicz. Łącznie tragiczna podróż zakończyła się śmiercią sześciorga mieszkańców Włocławka.
Ich nazwiska znajdują się dziś na tablicach przy pomniku stojącym niedaleko miejsca katastrofy.

19 sierpnia 1980 roku o godz. 4:18 ze stacji Toruń Główny w kierunku Włocławka wyruszył opóźniony pociąg pospieszny jadący z Kołobrzegu do Łodzi. Dwie minuty później ze stacji Otłoczyn w przeciwnym kierunku wyjechał pociąg towarowy.
Jak ustalono w prowadzonym po katastrofie postępowaniu, maszynista składu towarowego minął semafor wskazujący sygnał „stój” i wjechał na niewłaściwy tor. Dyżurni ruchu zostali zaalarmowani przez urządzenia sterowania, ale nie mogli ostrzec załóg. Ówczesne lokomotywy nie miały środków łączności pozwalających na zatrzymanie pociągów.
O godz. 4:30 składy zderzyły się czołowo w leśnym wąwozie na wysokości Brzozy Toruńskiej. Siła uderzenia zniszczyła lokomotywy oraz kilka wagonów osobowych i towarowych.
W katastrofie zginęło 67 osób – 65 na miejscu, a dwie kolejne zmarły później w szpitalach. Ranne zostały 64 osoby.
::photoreport{"type":"see-button","item":"21099"}
Na miejsce skierowano służby medyczne, strażaków, kolejarzy, milicjantów i żołnierzy. Ratownicy wydobywali rannych oraz ciała ofiar ze zgniecionych wagonów. Do usuwania skutków zderzenia potrzebne były także specjalistyczne pociągi ratunkowe i ciężki sprzęt.
W akcji uczestniczył lekarz Janusz Cetler. Jej przebieg wspominał również Kazimierz Janicki, ówczesny naczelnik lokomotywowni w Toruniu i dowódca jednego z pociągów ratunkowych. Z pozostawionych przez nich relacji wyłania się obraz wielogodzinnej walki o życie pasażerów uwięzionych w rozbitych wagonach.

W lesie pomiędzy Brzozą Toruńską a Otłoczynem stoi pomnik poświęcony ofiarom katastrofy. Umieszczono przy nim tablice z nazwiskami osób, które zginęły 19 sierpnia 1980 roku.
Każdego roku rodziny ofiar, mieszkańcy regionu, samorządowcy i przedstawiciele kolei spotykają się w tym miejscu, aby złożyć kwiaty i zapalić znicze. Maszyniści przejeżdżających pociągów oddają natomiast hołd zmarłym sygnałem dźwiękowym.

Po 46 latach tragedia pod Otłoczynem pozostaje nadal jednym z najbardziej dramatycznych wydarzeń w historii regionu. Dla rodzin 67 ofiar nie jest jednak wyłącznie zapisem w kolejowych kronikach. To historia bliskich, którzy 19 sierpnia 1980 roku nie dotarli do celu swojej podróży.
Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu ddwloclawek.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz