„Zakręt” - dzielnica o której krążą legendy

Ciężkie, metalowe drzwi do klatki schodowej, ktoś ukradł na złom. Inne, zniszczone leżą w krzakach przed blokiem...

Na pierwszy rzut oka to bardzo przyjemne osiedle. Położone wśród lasu, cisza, spokój. Z daleka widać nowy, ładny budynek. Czy to jest ten owiany złą sławą „Zakręt” czy też bajecznie położone Leopoldowo?

Samochód parkujemy na pustym parkingu przed blokiem. Dopiero tu przecieramy oczy ze zdumienia.

Oddany dwa lata temu nowy blok, z bliska wygląda o wiele gorzej. Lamperie klatek schodowych pomazane, wydrapane ostrymi przedmiotami napisy, wypalone znaki na ścianach i sufitach. Pokrzywione drzwi, wybite szyby w oknach, płytki powyrywane z podłogi. Można wyliczać bez końca.

- Do dewastacji w budynkach socjalnych niestety dochodzi dość często. Miasto stoi na rozdrożu. Z jednej strony mamy ustawowy nakaz budowy bloków socjalnych z drugiej, pieniądze są marnotrawione przez akty wandalizmu – mówi Monika Budzeniusz, rzecznik prasowy UM, która podkreśla, że najczęściej dewastacji ulegają części wspólne czyli klatki schodowe. Przykre jest to, że swoje otoczenie dewastują sami mieszkańcy. Raczej trudno pomyśleć by ktoś specjalnie przyjeżdżałby z miasta by to robić.

Dowiadujemy się również, że wielu mieszkańców budynków socjalnych zalega z czynszem. Ogólnie do kasy miasta z tego tytułu nie wpłynęły prawie 42 miliony złotych.

- Za te pieniądze można by postawić kilka nowych bloków. Z lokali socjalnych nie ma eksmisji na bruk. W Poznaniu rozwiązano podobny problem przenosząc takich lokatorów do kontenerów na obrzeża miasta. Są to jednak decyzje bardzo trudne. Niestety osoby zajmujące lokale socjalne są często nastawione roszczeniowo, uważają, że miasto musi, państwo powinno, zapominając o swoich obowiązkach względem niego - dodaje pani rzecznik.

Po godzinie jedenastej przy blokach prawie pusto. Udaje się nam porozmawiać z kilkoma mieszkańcami dzielnicy Leopoldowo. Pytamy, jak się żyje mieszkańcom?

- 15 lat tu mieszkam. Tu jest jak wszędzie, nie narzekam – mówi mało rozmowny pan Roman. Kiedy jednak chowamy aparat i dyktafon decyduje się coś dodać – Dewastują, niszczą, bydło pier..... a ludzie ch.. na to kładą... Lepiej nic nie mówić bo przyjdą i szyby wybiją.

Rozmawia z nami również Zofia, która mieszka w Leopoldowie prawie 30 lat. - Autobusów za mało chodzi, placu zabaw nie ma, przydałoby się remonty trochę porobić. W bloku zrobili fuszerkę i pękają ściany. Młodzież jak to młodzież. W każdej dzielnicy rozrabia. Ja nie narzekam, przyzwyczaiłam się.

- Czynszu płacę tyle ile akurat mam ale od płatności się nie uchylam. Wolę tutaj mieszkać niż na 3-go maja. Oczywiście zdarzają się scysje miedzy sąsiadami. To się zaczęło odkąd powstał nowy blok. Zdecydowanie jest bardziej niebezpiecznie – mówi Monika.

Więcej chętnych do rozmowy znajdujemy w szarym budynku, który jak się okazuje pełni dwojaką funkcję – Klubu Integracji Społecznej oraz Świetlicy Profilaktyczno-Wychowawczej.

- W tej chwili prowadzimy program Aktywna Integracja finansowany z EFS-u. Zajęcia polegają na pracy z psychologiem, pedagogiem, jest też doradztwo prawne. Beneficjentami są mieszkańcy Leopoldowa. W tej edycji uczestniczy 20 osób z tej dzielnicy - powiedział Tadeusz Kaniewski psycholog.

- Nasze działania mają na celu zapobieganie wykluczeniu społecznemu a także aktywizację zawodową. Oprócz zajęć jestem jeszcze wolontariuszem i staram się tym ludziom pomóc. Uważam, że to są fantastyczni ludzie. Niestety, są niejako naznaczeni miejscem zamieszkania. Przecież to nie jest istotne gdzie kto mieszka, tylko co sobą reprezentuje. A ja znajduję tutaj perełki na tym osiedlu - dodał Tadeusz Kaniewski.

W drugiej części budynku działa od 1999 roku Świetlica Profilaktyczno-Wychowawcza dla dzieci od 7 do 16 roku życia, prowadzona przez Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie we Włocławku.

- Świetlica jest otwarta od 10 do 18. Tu codziennie około 40 dzieci odrabia lekcje, ma też zapewniony posiłek. Zapisanych jest ponad 100 dzieci. Czas spędzają w sali rekreacyjnej, plastycznej, grają na PlayStation. - mówi Agnieszka Halunko-Kucińska. pracownik świetlicy.

W otoczeniu znajdują się jeszcze boiska do gry w piłkę nożną, siatkową i koszykówkę. Z tego ostatniego niestety zginęła obręcz z tablicy. Mimo wszystko warunki do uprawiania sportu są dobre, czego świadectwem mogą być gabloty pełne pucharów, zdobytych przez wychowanków świetlicy.

Czy działalność Świetlicy i Klubu Integracji Społeczenej pomoże w przyszłości dzielnicy Leopoldowo zapomnieć o legendach "Zakrętu"? Być może dzieciaki ze Świetlicy "Zacisze", które dziś ogrywają równieśników w "nogę", w przyszłości nie pozwolą aby ktoś niszczył ich miejsce zamieszkania. Być może, pomogą w tym "perełki" Tadeusza Kaniewskiego, psychologa i wolontariusza. Być może...

Imiona osób wypowiadających się, zostały zmienione na ich prośbę.