Anwil wygrał, ale zamiast ulgi były gwizdy. Sześć punktów różnicy, ponad 90 straconych „oczek” z ostatnią drużyną tabeli i nerwowa końcówka sprawiły, że niedzielny wieczór w Hali Mistrzów trudno nazwać spokojnym pożegnaniem 2025 roku.

W niedzielę, 14 grudnia 2025 roku, Anwil Włocławek zmierzył się z Miastem Szkła Krosno w meczu 11. kolejki Orlen Basket Ligi.

Spotkanie zakończyło się wygraną gospodarzy 99:93 (18:20, 34:27, 27:18, 20:28), ale wynik końcowy tylko częściowo oddaje atmosferę, jaka panowała na trybunach.

Anwil potrzebował tego meczu po wyraźnej porażce z Tasomix Stalą Ostrów Wielkopolski (104:89), jednak od pierwszych minut było widać, że forma zespołu daleka jest od stabilnej.

Już w pierwszej kwarcie włocławianie dali się zaskoczyć ekipie z Krosna, przegrywając 18:20. Choć w drugiej odsłonie przejęli inicjatywę i wygrali ją 34:27, w grze gospodarzy wciąż było zbyt dużo chaosu i problemów w defensywie.

Najlepszy fragment Anwil zagrał po przerwie. Trzecia kwarta wygrana 27:18 pozwoliła zbudować solidną przewagę, a w pewnym momencie na tablicy wyników widniał rezultat 96:77. Wydawało się, że mecz jest pod pełną kontrolą i zakończy się spokojnie.

Zamiast tego przyszła nerwowa końcówka. Miasto Szkła, ostatnia drużyna tabeli, bez większych problemów zdobywało kolejne punkty, a Anwil znów miał poważne kłopoty w obronie. Czwarta kwarta przegrana 20:28 sprawiła, że końcowe zwycięstwo różnicą zaledwie sześciu punktów pozostawiło więcej pytań niż odpowiedzi.

Kibice nie kryli frustracji. Mimo wygranej z trybun popłynęły gwizdy, a w hali słychać było skandowanie o braku ambicji i obrony.

Głośne hasło „Anwil grać, kurwa mać” najlepiej oddawało nastroje fanów, którzy oczekiwali zdecydowanie lepszej postawy, zwłaszcza w ostatnim domowym meczu 2025 roku.

Indywidualnie punktowali m.in. Michalak (18), Fridriksson (16) i Lockett (13), a aż siedmiu zawodników Anwilu zakończyło mecz z dwucyfrową zdobyczą.

Nie zmienia to jednak faktu, że pozwolenie rywalowi na zdobycie 93 punktów, szczególnie przy tak wysokiej przewadze w trakcie spotkania, zostało przez kibiców odebrane jako sygnał alarmowy.

Było to szóste zwycięstwo Anwilu w sezonie 2025/26, ale zamiast radości dominowało poczucie niedosytu.

Hala Mistrzów żegnała koszykarski rok nie euforią, lecz wyraźnym sygnałem, że cierpliwość trybun wobec gry bez obrony i koncentracji zaczyna się kończyć.